Common Nature

Common Nature, İstanbul için tasarlanan bir gıda araştırma ve üretim merkezidir. Levent Metro yakınında, bugün caminin bulunduğu arazinin yapılaşma öncesi durumu üzerinden kurgulanır. İş merkezleri ve yoğun kent yaşamı arasında gıda araştırmasını, üretimini ve tüketimini bir araya getirerek İstanbul’un geleceği için yeni bir kamusal odak önerir.

Projenin çıkış noktasında iki gündelik kopuş vardır: çalışma gününü kapalı ofislerde geçiren insanların gün ışığı ve doğayla sınırlı ilişkisi; meyve ve sebzelerin büyük şehirlere taşınırken uzun tedarik zincirlerinde kayba uğraması. Tasarım, üretimi kentin içine taşıyarak hem bu mesafeyi kısaltmayı hem de kentliyi gıdanın yetişme süreciyle yeniden buluşturmayı amaçlar.

Fabrika Ölçeğinde Kent Tarımı

Common Nature’ın temel araştırması, alternatif tarım yöntemlerinin endüstriyel ölçekte nasıl mekânlaşabileceğidir. Aeroponik, hidroponik ve aquaponik yetiştirme yaklaşımları; dikey üretim alanları, döner yetiştirme modülleri, bakım rotaları ve servis mekânlarıyla birlikte ele alınır. Küçük bir yetiştirme ünitesinden bütün bir üretim yapısına uzanan bu çalışma, tarımı mimari programın ve mekânsal organizasyonun belirleyici unsuru hâline getirir.

Araştırmadan Üretime

Gıda araştırma ve geliştirme merkezi, laboratuvarları ve deneysel üretim alanlarıyla bu döngünün başlangıcını oluşturur. Proje, genetik olarak değiştirilmiş organizmaların doğru ve amaca yönelik kullanımının gıda üretimine sağlayabileceği faydaları araştırır. Sunumda ele alınan GDO ve Golden Rice örnekleri, bu yaklaşımın kavramsal arka planını oluşturur. Besin içeriğinin geliştirilmesi, yetiştirme koşullarına uyum ve farklı kullanıcı ihtiyaçlarına göre ürün geliştirme; araştırma programının temel başlıklarıdır. Vitamin ve mineral profillerinin, D vitamini bakımından zengin seçenekler dâhil, geliştirilmesi bir araştırma hedefi olarak ele alınır.

Üretim, Sofra Ve Kent

Üretilen meyve ve sebzelerin yapının restoranlarında kullanılması, araştırma ile gündelik yaşam arasında doğrudan bir bağ kurar. Satış alanları, pazar, mutfaklar ve dinlenme mekânları; laboratuvarlar, yönetim birimleri, depolama ve paketleme alanlarıyla aynı program içinde örgütlenir. Üretim ve kamusal dolaşımın ilişkisi, ziyaretçinin yetiştirme sürecini izleyebildiği bir deneyim sunar.

Dağıtım senaryosu, karayolu lojistiğinin yanında çatı ve teraslarla ilişkili drone taşımacılığını da araştırır. Amaç; araştırmadan hasada, sofradan kente uzanan gıda döngüsünü tek bir mimari sistem içinde düşünmektir.

Işıkla Görünür Olan Üretim

Bitki yetiştirme ışıklarının neon etkisi, yapının mekânsal kimliğini belirler. Mor ve pembe ışıklarla görünür hâle gelen üretim alanları; gün ışığı alan kamusal rotalar, yeşil teraslar ve ziyaret mekânlarıyla birlikte kurgulanır. Common Nature, tarımsal üretimi İstanbul’un gündelik yaşamına ve ziyaret kültürüne katılan bir kent deneyimine dönüştürmeyi önerir.